• Tuesday ، 21 November 2017
  • سه شنبه ، 30 آبان 1396
Tuesday , 21 November 2017
  • :
  • :

ویتنام را کشف کنید.
ويتنام سرزميني مثل هر سرزمين ديگر نيست. براي ده‌ها سال اينجا اين سرزمين مرموز، صحنة كشاكش شرق و غرب؛ مارکسیسم و کاپیتالیسم بوده است و  آخر سر هم این ویتنام بود که پيروز شد. شعار ملی این کشور استقلال-آزادی-شادی می باشد. با ما همراه شوید تا خود دلیل انتخاب این شعار را دریابید.
شما به دیدن سرزمینی می روید با هزاران سال تاریخ با شکوه و پیروزیهای درخشان. سرزمینی درجنوب شرقی آسیا با ناشناخته هایی دیدنی که نظیر آن را در هیچ کجا نخواهید یافت.
شما به سوی شناخت مردمانی می روید که بدلیل مبارزاتشان علیه استعمارگران شاخص شده‌ اند. انقلاب ویتنام در سال ۱۹۴۵ به پیروزی رسید و این کشور توانست در ۲ سپتامبر همان سال استقلال خود را بدست آورد که بعدها این تاریخ روز ملی این کشور نام گرفت. جمعیتی در حدود 8697524  (تا ماه ژونیه سال 2009 ) با 54 نوع نژاد گوناگون و مذاهب مختلف این کشور را تبدیل به یک مکان جذاب جهت شناخت بیشتر کرده است. بر اساس آمار دولتی سالانه ۳/۳ میلیون توریست وارد کشور ویتنام می شوند.  
پیش‌شماره تلفن ویتنام +۸۴ می باشد.
اختلاف ساعت ایران با ویتنام بدین نحو است که در زمستان سه ساعت و نیم و در تابستان دو ساعت و نیم از ویتنام جلوتر می باشد.


جغرافیا:
ویتنام کشور باریکی به شکل s  است که شمالی ترین نقطه تا جنوبی ترین نقطه ی آن 650، 1 کیلومتر از یکدیگر فاصله دارند (كم و بيش از تهران تا بندرعباس). و از حیث مساحت حیث کمی بزرگتر از ایتالیا و تا حدودی نیز کوچکتر از ژاپن است. طول سواحل ویتنام 3،444 کیلومتر (بدون احتساب جزایر) و مرز های زمینی این کشور نیز 639، 4 کیلومتر است.
جمهوری سوسیالیستی ویتنام با مساحت ۳۳۰۳۶۳ کیلومتر مربع در قسمت شرقی شبه جزیره هند و چین در منطقه جنوب شرقی آسیا واقع شده‌است. ویتنام از شمال با جمهوری خلق چین همسایه بوده و از شرق به خلیج Tonkin و دریای چین جنوبی محدود است. این کشور از غرب با کشور لائوس و در قسمت جنوب غرب با کشورکامبوج مرز مشترک دارد.


ناحیه ها:
قسمت عمده سرزمین ویتنام با کوهستانها و جنگل های انبوه پوشیده شده است. کوهستانها 40 در صد ، تپه ماهور ها 40 درصد و زمین مسطح 20 در صد از مساحت کل این کشور را تشکیل می دهند . شمال ویتنام متشکل از دلتای مثلث شکل رود خانه ی سرخ به مساحت تقریبی 000، 3 کیلومتر مربع و کوهستان ها و فلات های مر تفع است. رشته کوه چونگ سون از شمال تا استان تبت چین امتداد می یابد مرز های غربی ویتنام با لا ئوس و کامبوج را تشکیل داده و در دلتای مکونگ و شمال شهر هوشی مین ( سایگون ) خاتمه می یابد.
شمال ویتنام که شامل چند بندرگاه و پایتخت ویتنام است.


سواحل مرکزی ویتنام:
ارتفاعات مرکزی ویتنام که پوشیده از جنگل می باشد.
جنوب ویتنام یا منطقه ی صنعتی که شهرهایی چون هوشی مین در آن قرار دارد.
شهرهای مهم آن عبارتند از:
 

هانوی:
شهری را تصور کنید که در آن اصالت عجیب و غریب آسیای قدیمی با چهره پویای آسیای مدرن تلفیق شده‌است، شهری که فریبندگی غربی را با وقار آسیایی تلفیق کرده و معماری هر عمارت آن انگار موزه‌ای تاریخی است. هانوی شهری است که تمام این تصورات در آن به واقعیت می‌پیوندند.
 شهر هانوی بعنوان مرکز سیاسی و فرهنگی کشور در منطقه شمالی و در کنار روخانه سرخ واقع شده است . مقاما ت ویتنامی مدعی هستند هانوی شهری قدیمی و برخوردار از سابقه 1000 ساله است. هانوی مرکز اداری ویتنام بوده ، وزارتخانه ها و مرکزیت سایر نهادهای حکومتی در این شهر استقرار یافته اند. اما از حیث اقتصادی و تجاری در رده دوم بعد از شهر هوشی مین ویتنام قرار دارد. جمعیت هانوی در سال 2009 حدود 3145300 میلیون نفر بر آورد شده است. متوسط دمای این شهر ۲۳ درجه سانتیگراد با رطوبت بیش از هشتاد درصد میباشد.این شهر جزء هیچیک از استانهای کشور به حساب نیامده و دارای شهرداری مستقل میباشد. هانوی پایتخت ویتنام به شهر در یاچه ها نیز مشهور است و قریب به 50 دریاچه کوچک و بزرگ در نقاط مختلف این شهر وجود دارند . گسترش شهر نشینی و رشد ارزش زمین مورد نیاز برای ساخت و ساز تجاوز به حریم این دریاچه ها را شدت بخشیده است بنحوی که در دهه های اخیر تعدادی از در یاچه های شهر هانوی محو شده اند .

شهر هوشی مین در جنوب که در حال حاضر قطب اصلی اقتصاد ویتنام و بزرگترین شهر آن محسوب می‌گردد. تا پیش از سال 1975 میلادی و سقوط حکومت جنوب ، سایگون پایتخت حکومت جمهوری ویتنام بوده که با وحدت دو ویتنام و حاکمیت کمونیستی بر سراسر کشور ، سایگون به احترام هوشی مین رهبر فقید ویتنام تغییر نام یافت. اما مردم ساکن در جنوب هنوز از این شهر با نام سایگون یاد می کنند ضمن آنکه بخش مرکزی شهر هوشی مین نیز کماکان سایگون نامیده می شود. بندر هایفونگ؛ شهر هویه که یکی از قطبهای گردشگری فرهنگی ویتنام بشمار می‌آید، ناحیه بازرگانی مرکزی شهر هوشی‌مین که بزرگترین شهر ویتنام است.


آب و هوا:
ویتنام علیرغم واقع شدن در منطقه حارّ ه ای ، بسبب قرار گرفتن در عرض های جغرافیایی مختلف و همچنین بر خورداری از مناطق با ارتفاعات گوناگون از آب و هوای مختلفی بر خوردار است . منطقه شمالی بواسطه مجاورت با چین از هوایی کاملاً استوایی برخوردار نمی‌باشد. ولیکن قسمت جنوبی این کشور کاملاً دارای آب و هوایی استوایی و برخوردار از ویژگیهای آن میباشد. متوسط دما در هانوی ۲۳ درجه و در هوشی مین ۲۶ درجه سانتی گراد است. بهترین زمان برای سفر به هانوی مهر، آبان و آذر است. در این فصل سال رطوبت هوا کم شده و آفتاب ملایمی می‌تابد. بنابراین شما می‌توانید با خیال راحت به گشت و گذار در شهر و لذت بردن از جاذبه‌های تاریخی و طبیعی آن بپردازید.

مذهب:
۸۰ ٪ مردم ویتنام خود را یک بودایی معرفی می کنند و مسیحیان کاتولیک دومین اکثریت مذهبی جامعه ی ویتنام را تشکیل می دهند. دیگر شاخه های مسیحیت و اسلام و فرقه هایی محلی از اقلیت های مذهبی در نواحی مرکزی و جنوبی ویتنام می باشد.مذاهب بودیسم، مسیحیت ،کائو دائیسم و هوائیسم در ویتنام پیروانی دارند.

فرهنگ:
بدلیل ‍پیشینه ی تاریخی ویتنام بعنوان یکی از ایالات خراج گزار کشور چین و نیز چندین دوره تصرف آن توسط چین؛ فرهنگ مناطق جنوبی کشور چین تاثیر بسزایی بر ویتنام داشته است و اکنون اساس آن را عقاید مکتب کنفسیوس تشکیل می دهد. در این رابطه نباید تأثیر تمدن هندو و فرهنگ کشور فرانسه را در طول سال های استعمار نادیده انگاشت. علاقه ی مردم ویتنام به نان باگت و قهوه از نشانه های بارز آن است. تأثیر پذیری از فرهنگ غرب در مناطق مرکزی و جنوب ویتنام مشهودتر است.
ویتنامی ها به دعا و نیایش برای نیاکان خویش بسیار معتقدند و در هر خانه ای مکانی برای انجام مراسم نیایش برای نیاکان در نظر گرفته شده است. از آنجا که مزارع برنج و روستاها نقش بزرگی در زندگی آنان ایفا کرده است سبک زندگی آنها بسیار نزدیک و وابسته به دهکده ها و فطرتشان بازمی گردد.
تا پیش از وحدت دو ویتنام کنترل جمعیت بطور جدی در دو بخش شمالی و جنوبی اعمال نمی گردید و تا یک دهه بعد از خاتمه جنگ نیز دولت بدلیل مواجهه با انبوه مشکلات و نارسایی ها، برنامه ای منسجم و فراگیر برای کنترل تولید مثل در دست اجرا نداشت که این امر منجر به افزایش جمعیت کشور با نرخ رشدی نگران کننده تا اواسط دهه 1980 گردید و حکومت را بر آن داشت تا سیاست غیر منعطفی در خصوص کنترل زادو ولد اتخاذ نموده و به مرحله اجرا درآورد. مهمترین مشخصه این سیاست محدود ساختن هر زوج به حداکثر دو فرزند و وضع مجازات هایی نظیر جریمه نقدی و محرومیت از برخی مشاغل دولتی برای والدین ناقص محدودیت مصوب در تعداد فرزندان و عدم ارائه برخی امتیازات و خدمات برای فرزند سوم به بعد است. اجرای این سیاست خصوصا در مناطق شهری با موفقیت همراه بوده و در کاهش نرخ رشد جمعیت روستایی نیز موفقیت هایی به همراه داشت تا آنجا که آهنگ سریع رشد جمعیت تعدیل شده، و بر اساس آمار بانک جهانی این نرخ رشد تا سال 2009 به 977 درصد کاهش یافته است. میانگین سنی ۲۷ سال است. امید به زندگی برای زنان ۷۴ و برای مردان ۶۹ سال است.
مراسم ازدواج نیز برای یک ویتنامی حادثه مهمی در زندگی اش به شمار می رود و بطور سنتی آن را با آداب کامل انجام می دهند. آنها مراسم سوگواری را نیز با آداب و رسوم کامل برگزار می کنند.
وسیله ی جابجایی مردم یک سه چرخه است که سیکو نام دارد و وسیله نقلیه ای ارزان محسوب می شود.
عضویت در پیمانهای اقتصادی و نهادهای بین‌المللی  
اتحادیه کشورهای جنوب شرقی آسیا ASEAN ، پاسفیک، اوپک، بانک جهانی، بهداشت جهانی، سازمان جهانی تجارت WTO ، سازمان جهانی کشاورزی FAO ، سازمان بهداشت جهانی، صندوق بین المللی پول IMF ، مجمع اقتصادی آسیا APEC ، عضو موقت شورای امنیت ، اتحادیه ملل آسیا و اروپا ASEM ، کشورهای گروه VV و جنبش غیر متعهدها. ویتنام علاوه بر اعضاء آسه آن با کشورهای چین، کره جنوبی آمریکا، شیلی، استرالیا، ژاپن دارای موافقتنامه تجارت آزاد می باشد. ویتنام با 68 کشور جهان موافقتنامه تشویق و حمایت از سرمایه گذاری مشترک امضاء نموده است.

زبان وخط:
زبان ویتنامی عضوی از خانواده ی زبان های آسترو – آسیایی است اما برخی زبان شناسان معتقدند زبان ویتنامی با وجود برخی شباهت ها به چینی و دیگر گویش های رایج در آسیای جنوب شرقی زبانی تقریبا منحصر به فرد است . زبان ویتنامی هم مانند چینی زبانی صوتی و آهنگی است و تناوب اصوات بعوض تکلم لغات مفهوم و معنی را القاء می نماید لکن از حیث صرف و نحو ، زبان ویتنامی شباهت زیادی به خمر ، زبان رسمی کشور کامبوج دارد. جدایی از زبان ویتنامی ، زبان های چینی ، خمر ، چم و دیگر زبان های محلی و خاص اقلیت های قومی و نژادی در ویتنام رایج می باشند .


اقتصاد در ویتنام:
واحد پول ویتنام دونگ با علامت اختصاری VND است که معادل تقریبا ۲۰۰ تومان و هر 3/19548 دونگ برابر با یک دلار آمریکا 3/19548 است. چک های مسافرتی و کارتهای اعتباری باید در بانک های نواحی شهر های بزرگ به دلار تبدیل شود. این کارتها بیشتر در هتل های مهم، بعضی رستوران ها و فروشگاه ها پذیرفته می شود. بیشتر چک های مسافرتی و کارت های اعتباری در اکثرشهر های بزرگ قابل استفاده می باشد.

تولید ناخالص داخلی در این کشور 4/221 میلیارد دلار است. ۴۶ میلیون و ۴۲۰ هزار نفر نیروی کار این کشور را تشکیل می‌دهند. رشد تولید ناخالص داخلی ویتنام در سال ۲۰۰۷ میلادی 5/8 درصد بود.
نرخ بیکاری در این کشور 3/5درصد است. 8/14 درصد از مردم زیر خط فقر زندگی می‌کنند. در سال ۲۰۰۷ نرخ تورم در ویتنام ۸.۳ درصد بود.
محصولات صادراتی این کشور شامل نفت خام، محصولات دریایی، برنج، قهوه، الوار، چای، پوشاک و کفش است که به کشورهای آمریکا (۲۱.۲ درصد)، ژاپن (۱۲.۳ درصد)، استرالیا (۹.۴ درصد)، چین (۵.۷ درصد) و آلمان (۴.۵ درصد) صادر می‌شود.ویتنام دومین صادر کننده قهوه در دنیاست و انواع مختلف قهوه با قیمت پایین در دسترس است. یک توصیه مهم برای دوستانی که قهوه دوست دارند و به ویتنام سفر می کنند دارم: قبل از خرید حتما طعم قهوه دلخواهتان را در یک کافی شاپ امتحان کنید. ظاهرا پارافینی که برای بو دادن قهوه از آن استفاده می کنند با آن که ما به طعم و بویش عادت داریم متفاوت است.
محصولات وارداتی این کشور شامل ماشین‌آلات و تجهیزات، محصولات پتروشیمی، کود، مواد آلومینیومی، پنبه، سیمان و موتورسیکلت است که از کشورهای چین (6/17 درصد)، سنگاپور (9/12 درصد)، تایوان (5/11 درصد)، ژاپن (8/9 درصد)، کره جنوبی (4/8 درصد)، تایلند (3/7 درصد) و مالزی (2/4درصد) وارد می‌شود.


سیاست در ویتنام:
رئیس جمهور در این کشور رئیس حکومت است. او با رأی شورای ملی از میان اعضای این شورا برای دوره‌ای پنج ساله انتخاب می‌شود.
رئیس دولت نخست وزیر است که رئیس جمهور او را از میان اعضای شورای ملی انتخاب می‌کند. کابینه را هم رئیس جمهور از میان پیشنهادات نخست وزیر برمی‌گزیند.
شورای ملی این کشور که وظیفه قانونگذاری را نیز به عهده دارد، ۵۰۰ کرسی دارد که اعضای آن با رأی مردم برای دوره‌ای پنج ساله انتخاب می‌شوند.


روابط ایران و ویتنام:
تا سال ۱۳۶۹ روابط دو کشور به‌صورت انتصاب سفراء اکرديته ادامه يافت تا اين که در دى‌ماه همين سال سفارت جمهورى اسلامى ايران در هانوى افتتاح گرديد و اولين سفير مقيم جمهورى اسلامى به آن کشور اعزام گرديد. ويتنام به‌دليل مشکلات مالى فاقد سفارت در تهران است و سفير اين کشور در دهلى نو اکرديته در جمهورى اسلامى ايران است.
در سال‌هاى اخير جمهورى اسلامى ايران در زمرهٔ مشتريان برنج ويتنام قرار گرفت و در پنج سال اخير بيش از ۱۰۰،۰۰۰ تن برنج از اين کشور خريدارى گرديد و هم اکنون نيز اين روند ادامه دارد. جمهورى اسلامى ايران نیز توان صادرات اقلامی نظير فولاد، کلين کر، کود شيميائي، نفت و مشتقات نفتى را دارد.


سرود ملی:
سرود سربازان حمله‌ور (ویتنامی: TienQuanCa، تلفظ: تین کوان کا) سرود ملی جمهوری سوسیالیستی ویتنام است.
بند اول
سربازان ویتنام، به پیش!
با عزمی راسخ برای نجات میهن
گام‌های شتابان ما بر راه طولانی و مشقت‌بار طنین‌افکن است
پرچم ما که از خون پیروزی سرخ است روح کشور ما را با خود دارد
غرش دوردست تیرها با سرودهای مارش ما در هم می‌آمیزد
راه پیروزی از روی پیکر دشمنانمان می‌گذرد
بر همه سختی‌ها غلبه کرده و به همراه هم پایگاه‌های مقاومت خود را می‌سازیم
بیایید تا برای خلق مبارزه‌ای بی‌امان کنیم
بیایید تا به رزمگاه بشتابیم
به پیش! همه با هم به پیش!
برای ویتنامی جاودان.
بند دوم
سربازان ویتنام، به پیش!
ستاره زرینمی‌تپد
و مردم میهن‌مان را از بینوایی و رنج بدر می‌آورد
بیایید تا در کوشش برای ساختن زندگی نو به هم بپیوندیم
بپا خیز و این زنجیرها را بشکن
چرا که دیربازی است که خشم‌ها را فروخورده‌ایم
برای تمامی ایثارها آماده باش تا زندگی تابان شود
بیایید تا برای خلق مبارزه‌ای بی‌امان کنیم
بیایید تا به به رزمگاه بشتابیم
به پیش! همه با هم به پیش!
برای ویتنامی جاودان.

مردم ویتنام هم اکثرا وعده های غذایی شان را خارج از خانه میل می کنند و غذاهای آماده به جای ظروف یکبار مصرف یا در برگ موز پیچیده شده یا توی کیسه نایلونی به دست مشتری می رسد.

ویتنام سرزمین غذاهای خوشمزه نیز هست که با طعم ها ی خاص این منطقه آماده می شوند. نوشیدنی متداول نیز دراین سرزمین معمولا از آب جوش با برگ چای، شکوفه، گل یا دانه گیاهان دارویی تهیه می شود.بومی‌های برخی از مناطق نیزنوشیدنی‌شان را با پختن برنج با آب تهیه می‌کند. از معروف ترین غذاهای ویتنام می توان به نوعی سوپ به نام (فو pho) اشاره کرد که ترکیبی از گوشت گوساله و رشته های غوطه ور در آب گوشت است. البته در این سوپ از پیاز تازه، ریحان معطر، زنجبیل، سرکه، چیلی و فلفل نیز استفاده می شود.
طبیعی است که به لحاظ مواد غذایی موجود در این کشور غذاهایی با ماهی، برنج، رشته های مختلف، سبزیجات و انواع میوه های گرمسیری مثل نارگیل و موز تهیه می شود. در ویتنام گوشت سگ بسیار طرفدار دارد
 از میوه هایی که به وفور در این کشور یافت می شود می توان به گریپ فروت، رامبوتان، موز، آناناس، پاپایا و مانگوستین اشاره کرد.
استفاده از برنج در پخت غذاها بيشتر بصورت انواع رشته يا رول‌هايي است كه براي تهيه انواع خوراك‌ها به كار مي‌رود.
در آشپزي ويتنامي به تناسب منطقه ازانواع گوشت قرمز، ماهي و صدف استفاده مي‌شود. همچنين انواع سبزيجات، جوانه غلات، ادويه، سس و ميوه‌هايي همچون نارگيل و موز در اين نوع آشپزي به كار مي‌رود.
"فو" يا سوپ رشته كه از معروف‌ترين غذاهاي ويتنامي است و غذايي ساده و لذيذ است نيز با رشته‌هايي كه از برنج تهيه شده طبخ مي‌شوند. بيش از 20 نوع فو در ويتنام وجود دارد اما "فو بو" لذيذترين آنهاست. فوهايي كه توسط مردم هانوي پخته مي‌شوند شهرت جهاني دارند.
غذاي ديگري كه در ويتنام طبخ مي‌شود نوعي پن‌كيك برنج است كه بصورت بخارپز تهيه مي‌شود و با ميگوي خردشده، پيازداغ، سس ماهي، ليمو و چيلي سرومي‌شود.

بعنوان مثال در شهر هانوی ، تنوع غذایی بیداد می‌کند. از سوپ تا رشته فرنگی، شیرینی و ساندویچ همه چیز در اینجا همراه با سبزیجات تازه سرو می‌شود اما مطمئن باشید هرگز یک طعم را دوبار تست نخواهید کرد! یکی از محبوب‌ترین غذاها در اینجا "خویی زیو" است؛ برنج چسبناکی که با ماش و پیاز سرخ شده در رستوران‌های محله قدیمی یا کنار دریاچه هونانکیم بهترین جا برای تست این غذای محلی است. بان کوان یک نوع کرپ خوشمزه فرانسوی است که از گندم، تخم‌مرغ و محصولات لبنی تهیه می‌شود. غذای خوشمزه‌ای که در کنار سس ماهی سرو می‌شود. سوپ رشته فرنگی "فو" که در اوایل قرن 20 در تمام جهان محبوب شد. برای اولین بار در هانوی اختراع شده است! این سوپ از پیاز تازه، ریحان معطر، سبزیجات تازه، سرکه ، رشته فرنگی و فلفل تهیه می‌شود. شما برای امتحان این سوپ خوشمزه می‌توانید به رستوران "فوبت‌دان" که در محله قدیمی قرار دارد بروید. نوشیدنی‌های هانوی هم غالبا طعم و بوی گیاهان محلی را دارد و اگر طرفدار چای‌های طعم‌دار هستید هانوی یکی از بهترین مکان‌هاست.
برخی غذاهای ویتنام
دونات ویتنامی
نم چوا nemchua: تکه گوشت شیرین، ترش، شور خوک یا گوساله که معمولا با برشی از سیر سرو می شود.
کانه چوا canhchua که نوعی سوپ ترش است.
بونبو bun bo نوعی سوپ با سبزیجات تازه و برنج و شاورما
نم چون Nemcuon سالاد به شکل رول

Saigon
Banh_mi
Banh_xeo
Banhbao
bun bo
cahn chua
Com Tam
donut
nem chua
nem cuon
Nguyen lieu banh chung
غذا
سبزیجات
غذا
غذا
غذا
غذا
غذای فو

 

تعداد زیادی از معابد و کلیساها از جمله جاذبه های گردشگری ویتنام برای جهانگردان به شمار می روند.
از آثار میراث فرهنگی این کشور می‌توان از شهر قدیمی و تاریخی "هوآ" نام برد که قدمتی بیش از ۲۰۰ سال دارد و توسط تاجران چینی و ژاپنی ساخته شده و آداب و رسوم و فرهنگ آنان همچنان در این شهر در کنار بناها و آثار معماری دیدنی که همچون گذشته نگاهداری شده، برجای مانده است. این شهر در مرکز کشور واقع است .ویتنام یک شهر ممنوعه هم دارد که از ویژگیهای جالب توجه و بی‌نظیر این شهر این است که موسیقی و رقص‌های سنتی متعلق به هر سلسله که تنها ویژه پادشاهان برگزار می‌شد نیز در این شهر اجرا می‌شود.پارک‌های ملی نیز از جمله دیدنیهای کشور ویتنام به شمار می آید.
برپایی فستیوا‌ل های سنتی از دیگر جاذبه‌های این کشوراست. مراسمی سرشار از شادی، نشاط و رنگ با لباسهای سنتی که مردم را درهر سنی گردهم می آورد. این جشنواره‌ها و فستیوال‌ها که توسط ۵۴ نژاد گوناگون در هرگوشه ازکشور برگزار می شوند مقدمه خوبی است برای ورود بینندگان به دنیای منحصر بفرد رسوم و فرهنگ ویتنام می باشد. بیشترین جشن ها و فستیوال های ویتنام در طول سه ماه بهار و پائیز یعنی زمانی  که برداشت محصول به پایان رسیده و مردم وقت کافی برای فراغت دارند همچنین مناسبترین آب و هوا در این کشور برگزار می شود.
فستیوال تتاز بزرگترین فستیوال‌ها می‌توان به "تعطیلات تِتگ" در آغاز سال نوی قمری شمسی، جشن پانزدهمین روز ماه جولای و فستیوال نیمه پائیز اشاره کرد.موضوع اصلی این فستیوال‌ها مذهبی است و شامل اجرای مراسم دعا و نیایش، اهدای نذورات ، روشن کردن عودهای خوشبو و شرکت در بازیهای گروهی است. مردم در نیمه شب پیش از روز فستیوال به نظافت و شست و شوی مجسمه‌های مقدس و مکان های برگزاری مراسم مقدس می پردازند آنگاه برنامه فردارا مشخص کرده و به تزئین محل می پردازند.  دنیای رنگ و بو و نشاط ایجاد شده در طول برگزاری فستیوال ها گردشگران بسیاری را در این مراسم جذب می کند.
مردم از گل های مریم و داوودی نیز در اماکن مقدس خویش استفاده می کنند. همچنین گل های ارکیده که همواره در مراسم دعا استفاده شده و از جمله نذورات مردم است. در این کشور شکوفه های قرمز هلو همواره یادآور سال نوی ویتنامی است و در این ایام استفاده آن متداول است. گل های نیلوفر، سوسن آبی و شکوفه های زردآلو نیز از مشهورترین گل هایی است که در این کشور استفاده می شود.
 ویتنامی ها بازی های خاص خود را دارند. آنها در ایام (جشن تت) مسابقه پخت برنج را برگزار می کنند و پرواز با کایت و فرفره  بازی از سرگرمی های مورد علاقه آنان است. فستیوال تت، بزرگترین و مقدس ترین فستیوال ویتنام است که از آخرین روز دوازدهمین ماه سال کهنه آغاز و تا سومین روز نخستین ماه سال جدید ادامه می یابد و از مهم ترین جاذبه های این کشور محسوب می شود.
پایان زمستان و آغاز بهار، فصل زندگی فرصتی است برای انجام عبادت و جمع های خانوادگی، زمانی که هرکس به نیاکانش ادای احترام می کند و همه بهترین آرزوهایش را نثار هم می کنند. مردم لباس های زیبا و سنتی خود را به تن می کنند افکار پریشان را از سر دور می کنند و با یکدیگر از نیکی ها سخن می گویند.
 این فستیوال معمولا بهترین زمان است برای اینکه مردم مزارع جدید برنج یا فروشگاه های جدید را افتتاح کنند. آنها در این ایام به جوان تر ها یا مسن ترها عیدی می دهند. برای آنان آرزوی طول عمر می کنند.

خلیج هالونگ:
در شمال شرقی هانوی واقع شده و به دلیل داشتن بیش از ۱۹۰۰ جزیره آهکی که در طول ۵۰۰ میلیون سال و تحت تاثیر شرایط مختلف به وجود آمده اند، شهرت جهانی دارد. خلیج هالونگ در میراث جهانی یونسکو به ثبت رسیده و در سال ۲۰۰۹ به عنوان دومین مکان از عجایب هفت گانه طبیعی انتخاب گردیده است. خلیج هالونگ حدود ۱۷۰ کیلومتر از هانوی فاصله دارد و رسیدن به آن ۴-۳ ساعت زمان می برد. در ماه فوریه هالونگ غرق در مه و خیال انگیز است... اما اگر بخواهید درخشش رنگ سبز آب را زیر تابش نور خورشید مشاهده کنید باید برای ماه های مارس تا ژوئن یا اکتبر و نوامبر برنامه سفر بریزید. افسانه ای جالب در مورد این خلیج وجود دارد که طبق آن زمانی که مردم ویتنام درصدد تشکیل کشورشان و دفاع در برابر دشمنان بودند، خداوندگاران یک خانواده از اژدها برای کمک به مردم می فرستد. آنها جواهرات و یشم را به سوی دشمنان پرتاب می کردند که اینها با تماس با آب تبدیل به جزیره هایی کوچک می شدند و به تدریج دیواری محکم را در مقابل نفوذ دشمن تشکیل می دادند. پس از پیروزی بر دشمن، این تعداد اژدها تصمیم گرفتند در صلح زیر آبهای همین خلیج زندگی کنند. با ما همراه شوید تا بر عرشه ی کشتی از مناظر دیدنی و غارهای بی نظیر این خلیج بهره مند شوید و به شنا یا قایقرانی با کایاک بپردازید.
زندگی شبانه ی حاری در خلیج هالونگ یکی از جذابیت های این مکان به شمار می رود. کافه ی فایتلس برد یا پرنده ی بدون جنگ در خیابان اصلی جزیره ی کت با مکانی مشهور میان مسافران است. اگر در بالکن طبقه ی دوم این کافه بنشینید بی شک نمی توانید از منظره ی لنگرگاه مقابل خود چشم بردارید.
اگر به خلیج هالونگ می روید کشتی کروز مجلل خط خاکستری یا گری لاین را از دست ندهید. تفریحات فراوانی به همراه غذاهای محلی و غربی با کیفیت عالی در انتظار شماست. شما می تواتید ازین امکانات در روشنایی روز یا در شبی رومانتیک استفاده نمایید.


شهر نینه بینه:
این شهر پایتخت بسیاری از سلسله ای پادشاهی بوده است اما با این وجود آثار کمی از دژها و ارگ های نظامی باقی مانده است. این شهر مملو از مناظر زیبای طبیعی، رشته کوهها، دامنه ها و غارهای آهکی فوق العاده می باشد. دیگر جاذبه های گردشگری این شهر، بقایای دو پناهگاه متعلق به سلسله ی باستانی در هائولو می باشد. سفر ی دو ساعته برروی قایق در تام کوک و با مناظری زیبا در میان شالیزارهای سرسبز که یادآور گیلین در چین و یا خلیج هالونگ در ویتنام می  باشد. به همین دلیل است که آن را خلیج هالونگ بر زمین می نامند.  از دیگر دیدنی های این شهر، بتکده ی بیچ دونگ می باشد که از سه بخش بالایی، میانی، پایینی تشکیل شده است. بازدید ما از نقاط تاریخی آن شروع می شود و به یک منظره ی ریبا در بالا خاتمه می یابد.


غار سون دونگ ویتنام:
این غار شگف انگیز که بسیار بزرگ هم است در استان "کوانگ بن" قرار دارد. برای رسیدن به این غار البته باید دست کم حدود 500 کیلومتر از پایتخت ویتنام یعنی "هانوی" سفر کنید.


آبشار رویایی بن جیوک:
بن جیوک (Ban Gioc) نام یک آبشار دو شاخه ای است که بر سر راه رودخانه QuaySon در ویتنام واقع شده است. این آبشار در مرز بین ویتنام و چین قرار دارد.


غار سون دونگ:
غار سون دونگ واقع در پارک ملی فونگ نا که بنگ استان کوانگ بین ویتنام که بزرگ‌ترین غار زیرزمینی جهان به شمار می‌آید، بسیار عمیق است به طوری که یک ساختمان 40 طبقه به راحتی در آن جا می‌شود. این غار 9 کیلومتر امتداد، 200 متر ارتفاع و 150 متر پهنا داشته و یک جنگل، رودخانه و آبشار در آن واقع شده‌اند.
رود مکونگبطول ۴ هزار کیلومتر و دلتای آن در جنوب بعنوان بزرگترین رود جنوب شرق آسیا و هفتمین رود قاره آسیا می‌باشد که از کشورهای چین، تایلند و لائوس و کامبوج گذشته و به ویتنام وارد میشود.

بیشتر نقاط دیدنی شهر هانوی در نزدیکی دریاچه هوئانکیم قرار دارد و شما می توانید با پیاده‌روی کوتاه به مقصد خود دسترسی پیدا کنید.
شهر هانوی شهر شلوغی است بنابراین اگر قصد دارید از چند نقطه در یک روز بازدید کنید، بهتر است زمانی را برای در ترافیک ماندن اختصاص دهید. هانوی ایستگاه‌های اتوبوس بسیاری دارد اما استفاده از آنها برای توریست‌ها به دلیل ازدحام جمعیت توصیه نمی‌شود. در حقیقت بهترین وسیله برای گشت و گذار در شهر استفاده از موتورسیکلت است که هم ارزان است و هم در ترافیک وقتتان هدر نمی رود. همچنین در خیابان‌ها، هتل و مراکز گردشی تاکسی به آسانی گیر می‌آید و بسیاری از آن‌ها تاکسی‌متر هم دارند و شما با خیال راحت می‌توانید از تاکسی‌ها استفاده کنید.


محله قدیمی:
با پیاده‌روی کوتاهی از دریاچه "هوئانکیم" می‌توانید خودتان را به محله قدیمی و مرکز خرید شهر برسانید.
جایی که کوچه‌ها باریک و خیابان‌ها پر پیچ و خم است و اگر اهل خرید خرت و پرت باشید دست فروش‌های این محل بهترین‌ها هستند. این محله مانند یک مثلث بزرگ است و مغازه‌های آن انواع و اقسام اجناس چینی را از پارچه‌های ابریشم گرفته تا ظروف مسی را می‌فروشند. فروشنده‌های محله قدیمی بسیار سمج هستند و حواس‌تان باشد سرتان کلاه نرود. محله قدیمی بهترین مکان برای شروع گشت و گذار شماست.


دریاچه هوئانکیم:
همان‌طور که گفتیم این دریاچه تاریخی و افسانه‌ای در نزدیکی محله قدیمی قرار دارد. معنای لغوی "هوئانکیم" به معنای دریاچه‌ای است که شمشیر را برگرداند و دلیل این نامگذاری به افسانه‌ای برمی‌گردد که در آن امپراتور آینده یک شمشیر جادویی را از لاک‌پشت سحرآمیز دریاچه می‌گیرد و با کمک آن چینی‌ها را از ویتنام بیرون می‌کند. امروز این دریاچه یک مرکز اجتماعی و فرهنگی برای مردم شهر است و صبح‌ها محل تمرین ورزشکاران و بعدازظهر‌ها پاتوق زوج‌های جوان برای گرفتن عکس‌های عروسی است. پل قرمز چوبی رنگ این دریاچه راهی برای دسترسی به معبد شهر است که حدود هزار سال قدمت دارد.


معبد ادبیات:
معبد ادبیات یک معبد هزار ساله است که از قدیمی‌ترین دانشگاه‌های شهر هم به شمار می‌آید. این معبد تقریبا در جنگ‌های قرن بیستم از بین رفته اما بازسازی‌های بسیاری برای بازگشت شکوه معبد انجام شده‌است. این معبد سال 1076 توسط پادشاهی که عاشق ادبیات بود، تاسیس شده است و امروز هم یکی از زیباترین مکان‌های تاریخی هانوی است.

مقبره هوشی مینه :
 این بنا در سه لایه ساخته شده و در قسمت دوم مقبره رئیس جمهور قرار دارد.هوشی‌مینه که مردم هانوی با نام عمو هو صدایش می‌کنند، رهبر کمونیست ویتنامی است که اولین رییس جمهور دموکراتیک این کشور هم هست. بر خلاف وصیت او که دوست داشت پیکرش سوزانده شود، سال 1975 آرامگاهی برایش ساختند و بدنش را در شیشه‌ای در معرض دید قرار دادند. همیشه یک گارد احترام نظامی در آرامگاه او وجود دارد. شما می‌توانید از این آرامگاه از 9 صبح تا 12 ظهر بازدید کنید و قوانین سخت‌گیرانه‌ای برای ورود و عکس‌برداری وجود دارد؛ پس بهتر است لباس مناسب به تن داشته باشید. در نزدیکی این آرامگاه موزه تاریخ استقلال ویتنام هم وجود دارد.


خانه ی چوبی هوشی مینه:
اینجا خانه ایست که هوشی مینه طی سالهای 1958 تا 1969 در آن زندگی می کرده و همینطور دست نخورده باقی مانده است.  معماری این سازه مشابه خانه های سنتی ساکنین روستایی این منطقه اتابلویی جلوی ساختمان همجوار مقبره، با عنوان " ماشین های مورد استفاده ی هوشی مینه" جلب توجه می کند. در آنجا می توانید از اتومبیل های مورد استفاده ی وی در طول زندگی اش دیدن فرمایید.


معبد یک ستونی:
این معبد متعلق به پیروان بودا می باشد که متشکل از تنها یک اتاق کوچک بر روی یک ستون در تالاب می باشد.  در این معبد مقبره هایی حاوی خاکستر اجساد سوزانده شده ی راهبان و معتقدان به دین بودا می باشد.


معبد گوگسان:
این معبد که در نزدیکی دریاچه هوان کیم قرار دارد در قرن نوزدهم ساخته شد و در سال ۱۸۴۶ بازسازی شد. در مسیر طولانی ورودی معبد جمله هایی موازی بر روی دیوار قرار دارند که بخشی از معمای سنتی و روش زندگی ای که تانگ لانگ از آن پیروی میکرده را نشان میدهند. این معبد که تا درون دریاچه امتداد یافته، تاریخچه ویتنام و لاک پشت های عظیم شامل یک گونه مومیایی شده را به نمایش میگذارد. لاغرترین بچه گربه دنیا در این معبد زندگی میکند و میتوانید به آن غذا بدهید.


معبد بچما:
این معبد در قلب محله ی قدیمی وجود دارد که می توان آن را قدیمی ترین معبد شهر دانست. این معبد در  قرن یازده میلادی توسط امپراطوری که قصدکرد شهری دراینجا تاسیس کند، ساخته شده است. این معبد برای زنده نگهداشتن اسب سفید وی بناشد زیرا که این اسب ، پادشاه را به سوی این منطقه هدایت کرد.  در قرن هجدهم بخش هایی و یک مقبره در سال 1839به این معبد اضافه شد .   


خانه اپرا:
خانه اپرای هانوی یک عمارت بسیار زیبای هنری است که از زمان اشغال فرانسوی‌ها به جا مانده است. این خانه در سال 1911 به عنوان یک نسخه مینیاتوری از خانه اپرای پاریس ساخته شد و دولت فرانسه برای بالا‌بردن ارزش کارهای هنری شهر در  آن زمان هزینه ساخت این عمارت را تقبل کرد. در این خانه اپرا برنامه‌های مختلفی برگزار می‌شود و شما برای دیدن رویدادهای آن می‌توانید به سایت خانه اپرای هانوی مراجعه کنید.


زندان هوئالو:
زندان هوئالو که به معنای "کوره" است، یک جهنم سوزناک و از جمله زندان‌هایی است که توسط فرانسوی‌ها در دهه 1880 ساخته شد و تا پایان جنگ ویتنام هم یک زندان باقی ماند. این زندان همان جایی است که اسرای جنگی آمریکایی با کانیه "هانوی هیلتون" می‌نامیدنش و سناتور جان مک کین (نامزد سابق انتخابات ریاست جمهوری) هم زمانی در این زندان اسیر بود و هنوز هم لباس خلبانی او در این مکان نگهداری می‌شود.


نمایش خیمه‌شب‌بازی:
نمایش خیمه‌شب بازی "رقص در آب" یک سنت است که از قرن 11 تاکنون در روستاهای ویتنام شمالی اجرا می شود و امروز هم در هانوی روی صحنه است. ویتنامی‌ها خیمه‌شب‌بازی امروز را به شیوه‌ای منحصر به فرد انجام می‌دهند. روستاییان در گذشته از این عروسک‌ها در مزارع برنج برای سرگرم کردن خود استفاده می‌کردند و افسانه‌های سنتی و داستان‌های تاریخی بسیاری به وسیله این عروسک‌ها اجرا می‌شود.


دریاچه غربی:
دریاچه غربی در قسمت شمال‌غربی شهر قرار دارد و مدت‌ها پیش شاخه‌ای از رودخانه سرخ بود اما بعدها به یک دریاچه تبدیل شد. افسانه‌های بسیاری درباره این دریاچه وجود دارد که محبوب‌ترین آن افسانه بوفالو طلایی است که درباره یک غول مرد است او در تمام ویتنام برای مهارت‌های پزشکی‌اش مشهور بود و شهرت او به چین رسید و امپراتور برای درمان خود به او مراجعه کرد. این مرد توانست بیماری امپراتور را درمان کند و در ازای آن به جای طلا از پادشاه طلب مس سیاه کرد. این مکان یکی از زیباترین نقاط هانوی است و مردم بسیاری از آب و هوا و طبیعت آن استفاده می‌کنند.
خرید کردن در ویتنام تجربه ی جالب و سرگرم کننده ای است وشما تقریباّ هر آنچه را که نیاز دارید میتوانید در آنجا بیابید ، شما در آنجا مراکز خرید مدرن و پیشرفته وسوپر مارکتها ، گالری ها و بوتیکها را مشاهده میکنید .
 اجناس وارداتی ومحصولات مارک دار مانند لباس، عطر و یا لوازم الکترونیکی در بازارها موجود می باشد.
 برای گردشگران خرید صنایع دستی ، سوغات جنگ، لباس محلی و سنگهای قیمتی هنری وعتیقه مناسب میباشد.


مرکز خرید دونگ ژوان:
 بزرگترین مرکز خرید هانوی است که مورد علاقه ی بسیاری از توریست ها می باشد. مکانی برای خرید کالاهای سنتی ویتنام از قبیل انواع لباس؛ کیف؛ محصولات هنری و غیره که در سه طبقه تبدیل شده است به مکانی جذاب که از ساعت هفت صبح تا نه شب باز است. این مرکز خرید در محله ی قدیمی و نهصد متری شمال دریاچه ی هوان کیم واقع شده است.


خیابان هنگ بک:
که یکی از قدیمی ترین خیابانهای ویتنام می باشد که تاریخچه ی آن بازمی گردد به زمان ساخت نقره در این مکان از قرن سیزدهم. خیابانی شگفت انگیز که علاوه بر جواهرات دلفریبش؛ نکات زیادی برای شناخت و تجربه در زمینه ی تاریخ و فرهنگ دارد.
موزه تاریخ ویتنامو موزه ارتش از دیگر جاهای دیدنی ویتنام می باشد .زندگی حاری در کافه های شبانه هانوی را از دست ندهید. بارهایی نظیر فلای بار دراگون / کلو/ هاکوی / رس ؛ مکان هایی هستند که با ده ها سرگرمی؛ اوقات خوشی را برای شما به ارمغان می آورد.